İçerik
Eğer bu laubali gözüken yazıyı okuyorsan, muhtemelen sen de o meşhur “Kendi sunucumu açayım, millet benim kurallarıma göre oynasın” gazına gelmiş kişilerdensindir. Hoş geldin, dertleşelim biraz ama şu durumda imkansız gibi. Başta söyleyeyim, bu yol öyle sadece “kur” butonuna basmakla bitmiyor. Uykusuz geceler, bitmek bilmeyen hata kodları ve “Abi server neden çöktü?” diyen oyuncularla dolu bir macera bu.
Hadi, gel bu işin mutfağına girelim. Ama uyarıyorum, bazen sinirden klavyeyi kemirebilirsin.
1. O Siyah Ekranla İlk Tanışma
Her şey o tertemiz run.cmd dosyasına çift tıklamakla başlıyor. Artifacts sürümünü seçerken “En yenisi en iyisidir” mantığıyla daldın ama bir baktın ki sunucu daha açılmadan kapanıyor. Neden? Çünkü bazen o “latest” sürüm, senin kullandığın paketle küs çıkıyor.
Burada yapılan en büyük hata, port açmayı unutmaktır. 30120 portu senin kutsalındır. Eğer o portu hem TCP hem de UDP olarak açmassan, sunucuya sadece sen ve hayali arkadaşların girer. Konsolda her şey yeşil yanar, sevinirsin; ama arkadaşın “Kanka sunucu gözükmüyor” dediğinde dünyan başına yıkılır.
2. Scriptlerin Gizli Dünyası ve “Nil Value” Belası
İşte zurnanın “zırt” dediği yer burası. İnternetten bir paket buldun, “Ooo her şey içinde, harika!” dedin ve kurdun. Scripti resources içine attın, server.cfg içine de ensure script_ismi yazdın. Oyuna girdin ama o da ne? Envanter açılmıyor. Hemen F8 konsolunu bir açıyorsun, karşında o meşhur yazı:
[script:ox_inventory] SCRIPT ERROR: @ox_inventory/server.lua:15: attempt to index a nil value
Bum! Neden? Çünkü o scriptin çalışması için gereken veritabanı tablosunu (SQL dosyasını) okutmadın. Ya da o scriptin çalışması için ox_lib lazımdı ama sen “Aman sonra kurarım” diyip geçtin. Veritabanı olmadan o script, hafızasını kaybetmiş bir balık gibidir.
Sunucuyu açtın, 10 kişi girdi ve herkes “Abi drop yiyorum” demeye başladı. Tebrikler, sunucun bir Resmon canavarına dönüştü. F8 basıp resmon 1 yazdığında o scriptlerin ne kadar CPU tükettiğini göreceksin.
Burada yapılan en büyük hata, “Daha çok mod, daha çok oyuncu” mantığıdır. Oysa 200 MB’lık bir Mercedes dosyası sunucuya koyarsan, oyuncunun bilgisayarı ağlamaya başlar. Arabaların .ytd dosyalarını küçültmek, sunucunun nefes almasını sağlar.
4. Veritabanı ve Sıralama Karmaşası
Veritabanı (Database) işi biraz can sıkıcıdır. oxmysql mi kullanıyorsun yoksa eski usul mysql-async mi? Bu ikisi arasındaki fark, sunucunun hızıyla doğrudan alakalıdır. Yeni nesil scriptlerin çoğu oxmysql ister. Eğer sunucun başlangıçta “Could not find dependency oxmysql” hatası veriyorsa, sıralamayı yanlış yapmışsındır.
server.cfg dosyasındaki sıralama senin anayasan gibidir:
- Önce altyapı (ESX veya QB-Core)
- Sonra kütüphaneler (ox_lib, vb.)
- En son yan scriptler ve araçlar.
5. “Ben Kurucuyum, Neden Yetkim Yok?” Dramı (Yetki Ayarları)
Sunucuyu açtın, hataları bir şekilde yamaladın ve o büyük an geldi: Oyuna giriş yaptın. Kafanda o görünmez “Kurucu” tacı var sanıyorsun. Havalı bir şekilde yürüyüp F2 tuşuna (veya admin menüsü tuşun neyse ona) basıyorsun… Ve hiçbir şey olmuyor.
Chat’e /noclip yazıyorsun, sunucu sana soğuk bir şekilde cevap veriyor: “You don’t have permissions.”
İşte o an, gerçeklerle yüzleştiğin andır dostum. Sen şu an sunucu için, yoldan geçen sıradan bir NPC’den farksızsın. O kadar para verdin, o kadar uğraştın ama sunucu seni tanımıyor.
Steam Hex ID Peşinde Koşmak: FiveM’in yetki sistemi (Ace Permissions) başta insana Çince gibi gelir. Kendi sunucunda kendine yetki vermek için bile kırk takla atarsın. Steam Hex ID’ni bulmak için garip sitelere girersin, o uzun kodu kopyalarsın. Sonra server.cfg dosyasının en altına inip, ellerin titreyerek şu kutsal satırı eklemeye çalışırsın:
add_principal identifier.steam:110000112345678 group.admin
Burada yapılan en büyük acemilik, o kodu yanlış yere yapıştırmaktır. Eğer bu satırı ensure komutlarından önceye yazarsan, sunucu kafayı yer. Bir de o kadar uğraşıp TxAdmin kurarsın ama ilk girişte şifreyi yanlış girdiğin için kendini 2 saat banlarsın ya… İşte o an bilgisayarı camdan aşağı atma isteği gelir.
Pes Etmemek Lazım
Bu işin en “hatalı” kısmı ise her şeyin bir kerede düzgün çalışacağını sanmaktır. Çalışmayacak. Acı gerçek için kusura bakmayın ama. Bir gün kalkacaksın, bir güncelleme gelmiş ve tüm sunucu patlamış. Ama işin zevki de burada. O hatayı çözmek için forumlarda sabahlamak, yabancı kaynakları çeviriyle okumak ve sonunda o “Success” yazısını görmek… İşte gerçek adminlik budur.
Verisunucu.net hepinize iyi günler diler.
